Ποιοι μαθαίνουν από τα λάθη τους;

Τα άτομα που πιστεύουν ότι μπορούν να μάθουν από τα λάθη τους παρουσιάζουν διαφορετική αντίδραση στον εγκέφαλο από ότι αυτά που νομίζουν ότι η νοημοσύνη τους είναι προκαθορισμένη,  σύμφωνα με έρευνα  του Michigan State University.

Η βασική διαφορά ανάμεσα σε αυτούς που νομίζουν ότι η νοημοσύνη είναι εύπλαστη και σε αυτούς που νομίζουν ότι είναι προκαθορισμένη είναι ο τρόπος που ανταποκρίνονται στα λάθη. Αυτό φαίνεται και στον τρόπο αντίδρασής τους. 

Οι μεν θα έλεγαν : "Όταν δυσκολεύομαι προσπαθώ περισσότερο" ή "Αν κάνω λάθος προσπαθώ να μάθω απ'αυτό και να το καταλάβω" . Δίνουν περισσότερη προσοχή στα λάθη τους και ο εγκέφαλός τους στέλνει πιο δυνατό σήμα εντείνοντας την προσοχή τους.

Οι δε  πιστεύουν ότι δεν μπορούν να γίνουν πιο ευφυείς και δεν εκμεταλλεύονται το λάθος σαν μια ευκαιρία να μάθουν. Αυτό αποτελεί εμπόδιο π.χ. στο σχολείο όπου ο μαθητής πιστεύει ότι δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσει περισσότερο εάν αποτύχει σε μία εξέταση.

Η έρευνα

Οι ερευνητές έδωσαν στους συμμετέχοντες μια άσκηση όπου ήταν εύκολο να γίνουν λάθη. Έπρεπε να  αναγνωρίσουν το μεσαίο γράμμα σε μια ακολουθία από πέντε γράμματα όπως "ΜΜΜΜΜ" ή "ΝΝΜΝΝ". Κάποιες φορές το μεσαίο γράμμα ήταν διαφορετικό. Κάνοντας την ίδια άσκηση αρκετές φορές ήταν αναμενομένο να γίνουν λάθη. Καταγράφοντας την λειτουργία του εγκεφάλου κατά την διάρκεια αυτής της άσκησης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο εγκέφαλος εκπέμπει δυο σήματα μέσα σε ένα τέταρτο του δευτερολέπτου. Το πρώτο σήμα δείχνει την αρχική αντίδραση  στο σφάλμα, αυτό το "Ωχ, τι έκανα" που σκεφτόμαστε όταν αντιληφθούμε το λάθος. Το δεύτερο σήμα είναι αυτό που δείχνει ότι έχουμε απόλυτη επίγνωση του λάθους και προσπαθούμε να το διορθώσουμε.  Στα άτομα που πιστεύουν ότι μέσα από τα λάθη μπορούν να μάθουν παρατηρήθηκε ότι ήταν ισχυρότερο το δεύτερο σήμα, αυτό που λέει "Γνωρίζω ότι έχω κάνει λάθος και γι'αυτό πρέπει να δίνω μεγαλύτερη προσοχή".

Η έρευνα αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει στην εκπαίδευση ατόμων ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι  έχουν την δυνατότητα να μάθουν περισσότερα καταβάλλοντας μεγαλύτερη προσπάθεια. 

πηγή: http://www.sciencedaily.com/releases/2011/09/110930153048.htm

Λειτουργία Μνήμης - Απομνημόνευση Πληροφοριών

Καθημερινά δεχόμαστε μια πληθώρα πληροφοριών. Πως όμως συγκρατούμε τις πληροφορίες που μας είναι απαραίτητες;

Η λειτουργία της μνήμης χωρίζεται σε διάφορα στάδια τα οποία την προστατεύουν από "υπερχείλιση" φιλτράροντας τις απαραίτητες πληροφορίες. Έτσι η μνήμη χωρίζεται σε δυο κύριες κατηγορίες - τη βραχυπρόθεσμη και τη μακροπρόθεσμη.

Η δημιουργία μιας μνήμης ξεκινάει από την αντίληψη. Η πληροφορία αυτή αποθηκεύεται στην βραχυπρόθεσμη μνήμη , η οποία έχει χωρητικότητα 7 αντικειμένων , για περίπου 20-30 δευτερόλεπτα .Στη διαδικασία της αντίληψης συμβάλλουν όλες οι αισθήσεις. Έτσι όταν σκεφτόμαστε ένα αντικείμενο όπως ένα μολύβι, ο εγκέφαλος ανακαλεί όλες τις πληροφορίες που έχει γι'αυτό από διάφορες περιοχές του εγκεφάλου - την εικόνα του , τη χρήση του, την υφή του κτλ.

Καθώς η βραχυπρόθεσμη μνήμη έχει περιορισμένη χωρητικότητα είναι χρήσιμο να χωρίζουμε τις πληροφορίες σε μικρότερα μέρη π. χ. ένα δεκαψήφιο αριθμό τηλεφώνου μπορούμε να το χωρίσουμε σε ομάδες διψήφιων αριθμών. Επαναλαμβάνοντας τον αριθμό αυτό το "ρολόι" της βραχυπρόθεσμης μνήμης επανακινείται. Αν επαναλάβουμε πληροφορίες αρκετές φορές τότε θα αποθηκευτούν στην μακροπρόθεσμη μνήμη η οποία, σε αντίθεση με την βραχυπρόθεσμη έχει απεριόριστο χώρο αποθήκευσης για αόριστο χρόνο.

Η ομαδοποίηση πληροφοριών βοηθάει στην αύξηση των πληροφοριών που μπορούν να αποθηκευτούν στην βραχυπρόθεσμη μνήμη. Στη πράξη για να απομνημονεύσουμε καινούριες λέξεις μπορούμε να τις χωρίσουμε σε κατηγορίες π. χ. εποχές , φαγητά , ρήματα κτλ.

Ένας αποτελεσματικός τρόπος οργάνωσης πληροφοριών αποτελούν οι μνημονικές τεχνικές στις οποίες θα γίνει αναφορά σε επόμενη ανάρτηση.